مساجدهم عامره و هی خراب من الهدی

مهدویت / علائم ظهور و وقائع پس از آن

برپایی و تشکیل دولت و حکومتی که بتواند حق را در جهان پیاده سازد و باطل را نابود و منکوب نماید، آرزوی همه اولیاء خداوند در طول تاریخ بوده است اگرچه انبیاء بزرگ الهی صلی ­الله علیهم اجمعین در دوران رسالت خویش به آن دست نیافته و موفّق به تشکیل آن نگشته ­اند؛ اما بر اساس وعده­ و بشارتی که قرآن به مؤمنان داده است، این دولت حقّه در عصر ظهور حضرت مهدی عج ­الله فرجه الشریف شکل خواهد گرفت و گسترش می­ یابد  که در این میان آیه­ ی ۵۵ سوره مبارکه نور با صراحت این مطلب را مورد تأکید قرار داده است و برپایی آن را وعده­ ی خداوند به مؤمنین و عباد صالح بر ­می­ شمارد…

******************************************************************************

 پدید آورنده: سید علی شاهچراغی

دسته بندی: خطبه

«علائم ظهور و وقائع پس از آن»

شرائط جهان در آستانه ظهور و وضعیتی که دنیا در این حادثه ­ی عظیم به خود خواهد دید، از جمله موضوعاتی است که در احادیث اهل بیت علیهم السلام بدان پرداخته شده است. ما در این نوشتار به دنبال آن هستیم تا از این منظر به برخی از وقایع و حوادثی که قبل از ظهور، هم ­چنین در آستانه­ ی ظهور و پس از آن رخ می ­دهد اشارتی داشته باشیم.

نشانه های ظهور

در بین روایاتی  که به مسأله ­ی ظهور و حوادث مربوط به آن می ­پردازد، برخی به نشانه ­هایی اشاره دارد که پیش از ظهور مشاهده می ­شود، هم ­چون قتل نفس زکیه که فاصله آن با قیام حضرت مهدی عج ­الله فرجه الشریف بیش ­تر از پانزده شب نمی ­باشد. امیر المؤمنین علیه ­السلام نیز در کلامی به خروج دجال اشاره نموده و می ­فرمایند:

«فَالشَّقِيُّ‏ مَن صَدَقَه وَ السَّعيدُ مَن كَذَبَه‏»[۱]

«بدبخت کسی که دجال را تصدیق کند و سعادتمند کسی است که او را تکذیب کند»

و در بعض دیگر از روایات به ویژگی های دجال اشاره شده است؛ مانند این که او با هفتاد هزار یهودی مسلح ظاهر می شود و چون حضرت عیسی قصد کشتنش را کند، فرار کرده، اما عیسی خطاب به او می­ گوید: «با یک ضربت تو را می کشم»[۲]

هم­ چنین از علائم حتمیه ­ای که قبل از قیام آن­حضرت علیه ­السلام واقع می ­گردد، بر خاستن ندایی از آسمان است که اسم حضرت را با صدایی رسا اعلان می ­نماید که در برخی از روایات نسبت به ­ویژگی آن، این ­گونه تعبیر شده است:

«يَسْمَعُ‏ كُلُ‏ قَوْمٍ‏ بِلِسَانِهِمْ‏»[۳]

«هر قومی به زبان خود [آن را] می ­فهمد»

شیطان نیز به گونه ­ای فتنه انگیزی می­ کند، که تا آخر شب، عده ­ای به تردید خواهند افتاد.

در متون روایی، طلوع خورشید از سمت مغرب و نیز خروج سفیانی، به عنوان دیگر علائم و نشانه ­های ظهور یاد شده است. دسته ­ی دیگر از علائم که می­ توان آن را در مقابل گروه اول که نشانه ­های حتمی نزدیکی ظهور است، دانست، نشانه ­هایی است که مشروط هستند و تحقق آن ­ها منوط به اراده خداوند شده ­اند. این دسته از علائم از حیث کثرت به بیش از صد علامت و نشانه نیز رسیده ­اند و مواردی هم­ چون وقوع قحطی و خشکسالی­ ­ها را شامل می ­گردد. وقوع این حوادث، شرائط را چنان سخت و دشوار می ­کند که بسیاری از ظهور حضرت مهدی علیه ­السلام مأیوس گردیده و امید­شان تبدیل به یأس می ­گردد.

آخر­الزمان و نگرانی ­های پیامبر(ص)

از مطالب بسیار مهم در وقایع آخر­الزمان که انسان منتظر باید نسبت به آن دقت و توجه کافی داشته باشد  مطالبی است که در روایات ما تحت عنوان نگرانی ­های پیامبرصلی ­الله علیه و آله در آخر­ الزمان آمده است؛ طرح و بررسی این گونه از هشدار ها که در مسائل مختلف، اعم از سیاسی، دینی، اخلاقی، فرهنگی و تربیتی می ­باشد می­ تواند به مثابه زنگ خطر و هشداری باشد برای افراد و نیز جامعه ­ای که بنا دارد در مسیر حضرت حجت علیه ­السلام گام بردارد، از فتنه­ های آخر ­الزمان در امان بماند و زمینه را برای حضور ایشان مهیّا نماید.

حضرت رسول اکرم صلی ­الله علیه و آله در این رابطه و نسبت به مسائل سیاسی به حضور حاکمان جور و ظالمی اشاره می­ نمایند که مردم را تحت سخت­ ترین فشار ها و شکنجه ­ها قرار داده و حاضر می ­شوند برای حکومت چند روزه خود، خون های زیادی را بر زمین جاری سازند؛ مسأله ­ای که ما در زمانه ­ی خود شاهد آن در ممالک اسلامی از جمله عراق، مصر و عربستان و … حتی در ایرانِ دوره­ی ستمشاهی بوده­ و هستیم.

اما در رابطه با وضعیت دینی آخر­الزمان، اوضاع مسلمانان تاثّر بارتر می­ باشد. پیامبرصلی ­الله علیه و آله در همین باره می ­فرماید:

«سَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا يَبْقَى مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا رَسْمُهُ وَ مِنَ الْإِسْلَامِ إِلَّا اسْمُهُ يُسَمَّوْنَ بِهِ وَ هُمْ أَبْعَدُ النَّاسِ مِنْهُ  مَسَاجِدُهُمْ‏ عَامِرَةٌ وَ هِيَ خَرَابٌ مِنَ الْهُدَى»[۴]

«زمانى بر امت من خواهد آمد كه از قرآن جز رسم و خط آن و از اسلام جز نام آن، باقى نمانده باشد. آن ­ها را به اسلام نسبت دهند، در حالي كه دورترين مردم از اسلام هستند، مساجد آن ­ها آباد است، در حالی که تهی از هدايت می باشند»

و نیز در روایتی از قول ایشان نقل شده است:

«يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ‏ الصَّابِرُ مِنْهُمْ‏ عَلَى دِينِهِ كَالْقَابِضِ عَلَى الْجَمْرِ»[۵]

«بر مردم زمانی می ­رسد که صابرین آن­ ها، مانند کسی هستند که آتش در کف دست خود نگه می ‌دارد»

عواطف انسانی در آن زمان چراغش سوسو می­ کند و رو به خاموشی می ­گراید و شرائط به گونه ­ای می ­گردد که آن بزرگوار صلی ­الله علیه و آله  بفرمایند:

 «فَلَا الْكَبِيرُ يَرْحَمُ‏ الصَّغِيرَ وَ لَا الْقَوِيُّ يَرْحَمُ الضَّعِيفَ»[۶]

«در آن روزگار، بزرگ­ تر­ها به زيردستان و کوچک­ تر­ها رحم نمي ­کنند و قوي بر ضعيف ترحم نمي ­نمايد»

در روایتی نیز آمده است که فقیر به رحِم ثروتمند خود مراجعه می­ کند، اما جوابی دریافت نمی ­کند:

 «إن الساعه لا تقوم حتي يدخل الرجل علي ذي رحمه، يسأله يرحمه فلا يعطيه، و الجار علي جاره يسأله بجواره فلا يعطيه»[۷]

«قيامت بر پا نمي ­شود تا آن که زماني فرا رسد که مردي (از شدت فقر) به اقوام و بستگان خود مراجعه کند و آنان را به خويشاوندي سوگند دهد تا بلکه به او کمک کنند، ولي چيزي به او نمي دهند. همسايه از همسايه خود کمک مي ­طلبد و او را به حقّ همسايگي سوگند مي­ دهد، ولي همسايه کمکش نمي کند»

فساد در بخش ­های اخلاقی و فرهنگی نیز مانند سایر بخش­ ها خود را نمایان می­ سازد؛ به گونه ­ای که قلم از نوشتن آن شرم دارد، اگر چه متأسفانه همگان شاهد آن هستیم؛ وقاحت و بی ­شرمی به جایی رسیده است که رئیس­ جمهور کشوری اروپایی به دلیل رأی ندادن به همجنس ­بازان از ریاست محروم می ­شود وگروه­ های فاسد آن ­چنانی در خیابان ­ها تظاهرات ­ها کرده و با وضع رسوای­ شان در مجالس کشورها نقش کلیدی را بر عهده می ­گیرند و به رسمیت شناخته شده و دارای حق قانونی می ­شوند.

اما در زمینه تربیت در آخر­الزمان، به این حدیث اشاره می ­کنیم که بر اساس آن، پیامبرصلی ­الله علیه و آله به کودکانی نگریسته و فرمودند:

«وَيْلٌ لِأَوْلَادِ آخِرِ الزَّمَانِ مِنْ آبَائِهِمْ»

«وای بر کودکان آخرالزمان! از پدرانشان»

وقتی از ایشان سئوال شد: «از پدران مشرک؟!» در جواب فرمودند:

«لَا مِنْ آبَائِهِمُ الْمُؤْمِنِينَ لَا يُعَلِّمُونَهُمْ شَيْئاً مِنَ الْفَرَائِضِ وَ إِذَا تَعَلَّمُوا أَوْلَادُهُمْ‏ مَنَعُوهُمْ‏ وَ رَضُوا عَنْهُمْ بِعَرَضٍ يَسِيرٍ مِنَ الدُّنْيَا فَأَنَا مِنْهُمْ بَرِي‏ءٌ وَ هُمْ مِنِّي بِرَاءٌ»[۸]

«نه، از پدران مؤمن ­شان که چیزی از واجبات و فرائض را به آن­ ها نمی ‌آموزند و وقتی هم که فرزندان­ شان بیاموزند، مانع آن ­ها می ­شوند و در مقابل امری گذرا و اندک از دنیا، از آن­ ها خشنود می ‌شوند و تنها به
کامیابی ­های دنیوی آن­ ها رضایت دارند، پس من از آنان برئ هستم و آن­ ها از من برئ می ­باشند»

و این همه تنها نمونه ­ای از تبدیل ضد ارزش­ ها به ارزش و تبدیل معروف­ ها به منکر، در آستانه ظهور می باشد.

هنگامه ظهور

طایفه دیگر از روایاتی که به بحث مهدویت اشاره نموده است، متکفل بیان بشاراتی است که در وقت ظهور و پس از آن رخ می ­نماید که به برخی از آن­ ها اشاره می ­گردد:

  •        در کنار کعبه 

از جمله این بشارات حضور حضرت مهدی عج ­الله فرجه الشریف در مسجد ­الحرام و اعلان آغاز قیام­ جهانی خویش می­ باشد که با تکیه زدن به دیوار کعبه و معرفی خود در حالی­ که جبرئیل از طرف راست و میکائیل از جانب چپ ایشان را همراهی می ­کند، شکل می ­گیرد. در این روایات آمده است که حضرت عیسی علیه ­السلام نیز از آسمان فرود آمده و به امامت حضرت حجت عج ­الله فرجه الشریف نماز می­ خواند.

  •       کامل شدن عقول و گسترش عدالت

از معجزات و اتفاقاتی که در هنگامه ظهور و پس از آن به وقوع خواهد پیوست از بین رفتن نقص ­ها و ناملایمات است  که به عنوان نمونه می­ توان به رشد عقلانی بشر، گسترش عدالت در پهنه گیتی و برچیده شدن سفره بی ­عدالتی و ظلم در جهان هستی اشاره نمود.

  •        فراوانی نعمات و برکات

در همین خصوص از امام باقر علیه ­السلام نقل گردیده است:

«فَلَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ‏ خَرَابٌ‏ إِلَّا قَدْ عُمِرَ»[۹]

«در زمين خرابي نمي‌ ماند، مگر اين که آباد مي ­شود»

 برکات از زمین و آسمان نازل می­ شود و نعمت امنیت برای همگان خواهد بود به ­گونه­ ای که زنی جوان، سفری طولانی را به سرانجام می­ رساند و کسی متعرّض او نمی ­گردد.

  •       پیشرفت علم و توانایی بشر

امام صادق علیه ­السلام در همین خصوص می ­فرماید:

«إِنَّ الْمُؤْمِنَ فِي زَمَانِ الْقَائِمِ وَ هُوَ بِالْمَشْرِقِ‏ لَيَرَى‏ أَخَاهُ الَّذِي فِي الْمَغْرِبِ وَ كَذَا الَّذِي فِي الْمَغْرِبِ يَرَى أَخَاهُ الَّذِي فِي الْمَشْرِقِ»[۱۰]

«مؤمن در روزگار قائم عج ­الله فرجه الشریف در مشرق است و برادرش را در مغرب مى بيند و همين­ گونه، كسى كه در مغرب است، برادرش را در مشرق مى­ بيند»

  •        ترس و فرار دشمنان

درآن روز یهودی وجود نخواهد داشت مگر این که فرار کرده و در هر جایی که بتواند پناهنده می­ شود؛ اما از سنگ و درخت، فریاد بر می­ آید که یهودی در این جا مخفی شده است.

 همین جا این مطلب را نیز مطرح نماییم که اگر چه برخی از بزرگان در مورد قیام حضرت با شمشیر مطالبی را بیان نموده­ و مراد این دسته از روایات را قدرت نظامی سپاه آن­ حضرت علیه ­السلام و امثال آن دانسته اند اما طبق نظر بعض دیگر از علماء که به درستی و صحت نزدیک ­تراست، قیام حضرت با شمشیر خواهد بود و با این سلاح بر دشمنان خویش چیره خواهند شد، زیرا با وجود رعبی که در دل­ ظالمان و مستکبران می ­افتد، به کارگیری صنایع نظامی پیشرفته برای­ دشمنان مقدور نخواهد بود.

دولت کریمه حضرت حجت (عج)

برپایی و تشکیل دولت و حکومتی که بتواند حق را در جهان پیاده سازد و باطل را نابود و منکوب نماید، آرزوی همه اولیاء خداوند در طول تاریخ بوده است اگرچه انبیاء بزرگ الهی صلی ­الله علیهم اجمعین در دوران رسالت خویش به آن دست نیافته و موفّق به تشکیل آن نگشته ­اند؛ اما بر اساس وعده­ و بشارتی که قرآن به مؤمنان داده است، این دولت حقّه در عصر ظهور حضرت مهدی عج ­الله فرجه الشریف شکل خواهد گرفت و گسترش می­ یابد  که در این میان آیه­ ی ۵۵ سوره مبارکه نور با صراحت این مطلب را مورد تأکید قرار داده است و برپایی آن را وعده­ ی خداوند به مؤمنین و عباد صالح بر ­می­ شمارد؛ وعده ­­ای تخلف ناپذیر که در بردارنده­ ی چهار امر می ­باشد: ۱- جانشینی و حکومت بر روی زمین ۲- تثبیت دین مورد رضایت اهل ایمان ۳- برقراری ثبات و امنیت ۴- پرستش خداوند و شریک قرار ندادن برای او.

  • سیره حکومتی حضرت حجت (عج)

بی تردید سیره و روش حکومتی حضرت مهدی عج ­الله فرجه ­الشریف، دقیقاً سیره پیامبرصلی ­الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم ­السلام خواهد بود؛ همان ­طور که خود ­حضرت عج ­الله فرجه الشریف فرمودند:

«و في ابنه رسول الله صلی ­الله علیه و آله لي أسوة حسنه»[۱۱]

«دختر پیامبر صلی ­الله علیه و آله برای من الگو و اسوه است»

و به طور قطع مهم ­ترین بخش از سیره معصومین علیهم ­السلام سیره عبادی و سیاسی این بزرگواران است که بندگی خدا در آن، به عنوان اصل و محور کار می ­باشد؛ همان­ گونه که خداوند متعال در سوره مبارکه حج بیان نموده است:

 «الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ»[۱۲]

 «همان كسانى كه چون در زمين به آنان توانايى دهيم، نماز برپا مى ‏دارند و زكات مى ‏دهند و به كارهاى پسنديده وا مى ‏دارند و از كارهاى ناپسند باز مى ‏دارند و فرجام همه كارها از آن خداست»

 بر این اساس حاکم نمودن فرهنگ دینی به ویژه دستوراتی که فراموش شده و یا به اجراء در نیامده است، نظیر امر به معروف و نهی از منکر و اجرا حدود الهی نسبت به فاسقان، فاجران و ظالمان از کارهایی است که در این دوره نسبت به آن اقدام می­ گردد.

هم ­چنین امام عصر عج ­الله فرجه الشریف نسبت به حل مشکلات مردم، گره­ گشایی از کار محرومان، پرداخت حقوق کارگران و کشاورزان و صنعتگران اقدام می ­نماید. مطلبی که امام رضا علیه ­السلام ما را بدان سفارش نموده است:

«أَعْطُوا الْأَجِيرَ أَجْرَهُ قَبْلَ أَنْ يَجِفَّ عَرَقُهُ‏.»[۱۳]

«قبل از آن كه عرق كارگر خشك شود، مزدش را بدهيد»

و توصیه ­ای که پیامبر صلی ­الله علیه و آله به امیر­المؤمنین علیه ­السلام نمودند:

«لَا يُظْلَمُ‏ الْفَلَّاحُونَ‏ بِحَضْرَتِكَ»[۱۴]

«یا علی، مبادا حق کشاورزان با حضور تو ضایع گردد»

حقی که در دولت کریمه­ ی حضرت حجت ارواحنا فداه گرفته خواهد شد و به صاحبانش تحویل می ­گردد و لو کسانی در مقابل آن سنگ ­اندازی و مانع ­تراشی نمایند:

«يبلغ من رد المهدي المظالم، حتى لو كان تحت ضرس إنسان شئ انتزعه حتى يرده»[۱۵]

«استیفای حق مردم توسط حضرت مهدی عج ­الله فرجه الشریف تا بدان جا خواهد بود که اگر کسی از مال ایشان را با دندان خود نگه داشته باشد، آن را گرفته و بازخواهد ستاند»

  • سیره شخصی

امام صادق علیه­ السلام می ­فرماید:

«مَا لِبَاسُهُ‏ إِلَّا الْغَلِيظُ وَ لَا طَعَامُهُ إِلَّا الْجَشِب‏»[۱۶]

«به خدا سوگند، لباس مهدی عج ­الله فرجه الشریف جز پوشاکی درشت و خوراک او جز غذایی سخت و بی خورش نیست»

و در برخی از روایات نقل گردیده است که مهدی علیه ­السلام همچون علی بن ابیطالب علیه­ ا­لسلام زندگی می کند؛ نان خشک می ­خورد و با پارسایی روزگار می ­گذراند.[۱۷]

زرارۀ بن اعین در همین زمینه می ­گوید: از امام باقر علیه ­السلام پرسیدم:

«أَ يَسِيرُ بِسِيرَةِ مُحَمَّدٍ ص قَالَ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ يَا زُرَارَةُ مَا يَسِيرُ بِسِيرَتِهِ‏ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ لِمَ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص سَارَ فِي أُمَّتِهِ بِالْمَنِّ كَانَ يَتَأَلَّفُ النَّاسَ وَ الْقَائِمُ يَسِيرُ بِالْقَتْلِ بِذَاكَ أُمِرَ فِي الْكِتَابِ الَّذِي مَعَهُ أَنْ يَسِيرَ بِالْقَتْلِ وَ لَا يَسْتَتِيبَ أَحَداً وَيْلٌ لِمَنْ نَاوَاهُ»[۱۸]

 «آیا به سیرت محمد صلی ­الله علیه و آله رفتار می­ كند؟ فرمود: هیهات! هیهات! ای زراره به سیرت پیامبر رفتار نمی كند؛ گفتم: فدایت شوم برای چه؟ فرمود: همانا پیامبر در میان امت خود به ملایمت رفتار می­ كرد و می كوشید محبت مردم را در راه دین جلب كند و تألیف قلوب نماید، امام قائم با شمشیر و قتل، با مردم رو به رو می ­شود. در كتابی كه با اوست به او چنین فرمان داده شده است: بكشد و توبه ای از كسی نپذیرد. وای به حال كسی كه با مهدی بستیزد»

وقوع انقلاب در همه­ ی بخش ­ها 

در این بخش به بیان تحولاتی که در دولت کریمه حضرت حجت ارواحنا فداه شکل می ­گیرد، خواهیم پرداخت و پیرامون هر کدام دلایلی را مطرح خواهیم ساخت:

  •        انقلاب فرهنگی- اخلاقی

اولین و مهم ترین کاری که در دوره ظهور حضرت، رخ می­ نماید وقوع انقلاب فرهنگی و فکری است که در همه  ابعاد جاری می ­گردد؛ امام باقر علیه­ السلام در این باره می ­فرماید:

«إِذَا قَامَ قَائِمُنَا وَضَعَ اللَّهُ يَدَهُ عَلَى رُءُوسِ الْعِبَادِ فَجَمَعَ بِهَا عُقُولَهُمْ‏ وَ كَمَلَتْ‏ بِهِا أَحْلَامَهُمْ»[۱۹]

«آن زمان كه قائم ما(عليه ­السلام) قيام كند، خداوند دستش را بر سر بندگان گذارد و بدين وسيله عقول آنان را جمع كند و سامان بخشد و فكر و انديشه آنان را كامل گرداند»

تا جائی که زنان پشت ­پرده، مفسّر قرآن کریم می­ گردند.

از امام باقر علیه ­السلام نیز نقل شده است:

«إِذَا قَامَ قَائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ (ع) ضَرَبَ‏ فَسَاطِيطَ لِمَنْ يُعَلِّمُ النَّاسَ الْقُرْآنَ عَلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ‏»[۲۰]

«زمانی که قائم قیام کند، مي ‌بينم که خيمه‌ هايى بر پا کرده ‌اند و قرآن را به مردم همان­ گونه که نازل شد، مي ‌آموزند»

هم­ چنین امام صادق علیه ­السلام می ­فرماید:

«إِذَا قَامَ الْقَائِمُ لَا تَبْقَى أَرْضٌ‏ إِلَّا نُودِيَ‏ فِيهَا شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ»[۲۱]

«هرگاه قائم علیه­ السلام قیام کرد، هيچ سرزمينى نمی ­ماند، مگر اين ­كه نداى شهادتين – لا اِله اِلاّ اللّه و محمد رسول اللّه – در آن طنين اندازد»

  •        انقلاب سیاسی

برنامه های سیاسی حضرت بسیار گسترده خواهد بود به­گونه ­ای که عدالت به معنای واقعی کلمه و در تمام ابعادش به اجراء در خواهد آمد و بی­ عدالتی و ظلم و تبعیض از جامعه برچیده خواهد شد.

امام صادق علیه ­السلام در این باره می­ فرماید:

«إِذَا قَامَ الْقَائِمُ ع حَكَمَ بِالْعَدْلِ وَ ارْتَفَعَ فِي أَيَّامِهِ الْجَوْرُ وَ آمَنَتْ بِهِ السُّبُلُ‏ وَ أَخْرَجَتِ‏ الْأَرْضُ بَرَكَاتِهَا وَ رُدَّ كُلُّ حَقٍّ إِلَى أَهْلِهِ …‏ وَ حَكَمَ بَيْنَ النَّاسِ بِحُكْمِ دَاوُدَ وَ حُكْمِ مُحَمَّدٍ صلی­الله علیه و آله»[۲۲]

«وقتی قائم علیه ­السلام، قیام كند، داوری را بر اساس عدالت قرار می ­دهد و ظلم و جور در دوران او برچیده می ‏شود و جاده‏ ها در پرتو وجودش امن و امان می ­گردد و زمین بركاتش را خارج می ­سازد و حق هر كس را به او بر می‏ گرداند و در بین مردم همانند داود و محمد داوری می ‏كند»

در روایت دیگری آمده است:

«عَلامَۀُ المَهدي‏ أَن‏ يَكونَ‏ شَديداً عَلَى العُمّالِّ، جَوادَاً بِالمالِ، رَحيمَاَ بِالمَساكينِ‏»[۲۳]

«علامت مهدي عج ­الله فرجه الشریف آن است كه با كارگزاران خود شديد و دقيق است. دست بخشنده ‌اي دارد و به مسكينان مهربان است.»

درآن روز دست خائنان به مال و جان مردم قطع خواهد شد؛ چنان ­چه امام صادق علیه ­السلام می ­فرماید:

«أَمَا إِنَّ قَائِمَنَا لَوْ قَدْ قَامَ لَقَدْ أَخَذَ بَنِي‏ شَيْبَةَ وَ قَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَ طَافَ بِهِمْ وَ قَالَ هَؤُلَاءِ سُرَّاقُ اللَّهِ»[۲۴]

«بدانید وقتی قائم قیام كند، بنی شیبه را می ‌گیرد و دست آنان را قطع می‌ نماید و سپس آنان را بر می‌ گرداند و می ‌فرماید: اینان دزدان خدا هستند»

و این بدین معناست که برخورد با طواغیت زمان و کسانی که به مردم ظلم و ستم روا داشته و حقوق مردم را ضایع می ­نمایند از اموری است که در دستور کار ایشان قرار خواهد گرفت.

این امام عظیم ­الشأن در بیانی دیگر می ­فرماید:

«لَنْ تَذْهَبَ الدُّنْيَا حَتَّى يَخْرُجَ رَجُلٌ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ يَحْكُمُ‏ بِحُكْمِ‏ دَاوُدَ وَ لَا يَسْأَلُ النَّاسَ بَيِّنَةً»[۲۵]

«دنيا تمام نخواهد شد تا مردى از ما اهل بیت میان مردم به حکم داود، حکم نماید و از مردم بیّنه و گواه طلب نکند»

  •        انقلاب اقتصادی

مردم در حکومت مهدی علیه ­السلام از یک رفاه کاملاً معقول بر­خوردار می ­گردند به شکلی که هیچ­ کمبودی در جامعه احساس نمی­ شود.

از امام صادق علیه ­السلام در همین زمینه نقل شده است:

«فَحِينَئِذٍ تُظْهِرُ الْأَرْضُ كُنُوزَهَا وَ تُبْدِي‏ بَرَكَاتِهَا فَلَا يَجِدُ الرَّجُلُ مِنْكُمْ يَوْمَئِذٍ مَوْضِعاً لِصَدَقَتِهِ وَ لَا لِبِرِّهِ لِشُمُولِ الْغِنَى جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ»[۲۶]

«پس در این هنگام زمین گنج ­هایش را آشكار مي­ سازد و بركت ­هايش را بيرون مي ­فرستد و به سبب توان ­گر شدن مردم، کسی نیازمند به صدقه و نیکی را نمی ‌یابد تا به او صدقه ‌اش را بدهد»

امام باقر علیه­ السلام نیز می ­فرماید:

«إِذَا ظَهَرَ الْقَائِمُ … يُسَوِّي بَيْنَ النَّاسِ‏ حَتَّى‏ لَا تَرَى‏ مُحْتَاجاً إِلَى الزَّكَاةِ»[۲۷]

«چون قائم ما ظهور کند، آن­ گونه بین مردم به مساوات رفتار نماید که نیازمند به زکات دیده نشود»

و در روایتی نیز این امام همام علیه­ السلام می­ فرماید:

«يُخْرِجُ اللَّهُ مِنَ الْأَرْضِ بَذْرَهَا وَ يُنْزِلُ‏ مِنَ السَّمَاءِ قَطْرَهَا وَ يُخْرِجُ النَّاسُ خَرَاجَهُمْ عَلَى رِقَابِهِمْ إِلَى الْمَهْدِيِّ وَ يُوَسِّعُ اللَّهُ عَلَى شِيعَتِنَا»[۲۸]

«و خداوند بذرها ودانه­ هاى زمین را خواهد رویانید و باران آسمان را فرو خواهد فرستاد و مردم ماليات ­شان را خودشان بر ­مي ­دارند و به دوش مي ­کشند و به دولت امام زمان علیه ­السلام تحويل مي ­دهند و این موجب مي ­شود شيعيان ما در رفاه و آسايش قرار بگيرند»

هم­ چنین از پیامبر صلی ­الله علیه و آله نقل شده است که فرمودند:

«تُنَعَّمُ أُمَّتِي فِي زَمَانِهِ نَعِيماً لَمْ يُنَعَّمُوا مِثْلَهُ قَطُّ الْبَرُّ مِنْهُمْ وَ الْفَاجِرُ يُرْسَلُ السَّمَاءُ عَلَيْهِمْ مِدْرَاراً وَ لَا تَحْبِسُ الْأَرْضُ شَيْئاً مِنْ نَبَاتِهَا وَ الْمَالُ‏ كُدُوسٌ‏ يَأْتِيهِ الرَّجُلُ فَيَسْأَلُهُ فَيَحْثِي لَه‏»[۲۹]

«امتم متنعم مي شوند در زمان مهدي علیه­ السلام، نعمتي كه هرگز آن گونه متنعم نبودند. آسمان باران خود را به موقع مي ­رساند و زمين چيزي از روئيدني­ هاي خود را باقي نمي­ گذارد، جز آنكه بيرونش مي­ دهد و مال در آن روز فراوان و خرمن شده باشد. شخص برخيزد و گويد: يا مهدي! به من مال ببخش. فرمايد: بگير»

و در بیانی دیگر از ایشان صلی ­الله علیه و آله می­ خوانیم:

«وَ يَحْثُو الْمَالَ‏ حَثْواً وَ لَا يَعُدُّهُ عَدّا»[۳۰]

«مال را با بلند ­­نظری و بدون شمارش می ­بخشد»

امام صادق علیه ­السلام نیز می­ فرماید:

«يُوَسِّعُ الطَّرِيقَ الْأَعْظَمَ فَيُصَيِّرُ سِتِّينَ‏ ذِرَاعاً وَ يَهْدِمُ كُلَّ مَسْجِدٍ عَلَى الطَّرِيقِ وَ يَسُدُّ كُلَّ كُوَّةٍ إِلَى الطَّرِيقِ وَ كُلَّ جَنَاحٍ وَ كَنِيفٍ وَ مِيزَابٍ إِلَى الطَّرِيقِ»[۳۱]

«جاده بزرگ و اصلى را توسعه مى ‏دهد تا به شصت ذراع برسد و تمام مساجدى را كه در مسير قرار دارند خراب مى ‏كند و تمام دريچه ­هايى كه به راه­ ها گشوده مى ‏شود مى ‏بندد و بالكن ‏ها و فاضلاب ‏ها و ناودان‏ هائى كه در راه مردم باز مى ‏شود را مى ‏­بندد»

در روایتی از امام باقر علیه ­السلام آمده است:

«فَلَا يَبْقَى‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ خَرَابٌ‏ إِلَّا عُمِرَ»[۳۲]

«در زمين خرابي نمي‌ ماند، مگر اين که آباد مي­ شود.»

و نیز این بیان امام باقر علیه ­السلام:

«إِذَا قَامَ الْقَائِمُ جَاءَتِ الْمُزَايَلَةُ وَ يَأْتِي الرَّجُلُ‏ إِلَى‏ كِيسِ‏ أَخِيهِ‏ فَيَأْخُذُ حَاجَتَهُ لَا يَمْنَعُه‏»[۳۳]

«در زمان قیام قائم دوری­ ها و جدایی­ ها رخت بر می بندد تا آن­ جا که  هر ­کس هر­ چه احتیاج دارد، از جیب دیگری بر می ­دارد و هیچ مانعی هم نیست».

رنج­ ها و مشکلات در مسیر برپایی کلمه حق

حکومت حضرت مهدی عج ­الله فرجه الشریف جهانی است و شرق و غرب را به پذیرش این حکومت دعوت می­ نماید؛ شاید حکمت این که حضرت عیسی علیه ­السلام در کنار حضرت مهدی علیه ­السلام، از آسمان به زمین می ­آید همین باشد که همگان را حول محور دین مبین اسلام گرد آورند؛ اگر چه این کار با سختی و مشقت به سرانجام برسد؛ زیرا ابوحمزه ثمالی از امام باقر علیه ­السلام این­ چنین روایت کرده است:

«إِنَّ صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ لَوْ قَدْ ظَهَرَ لَقِيَ مِنَ النَّاسِ مِثْلَ‏ مَا لَقِيَ‏ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ أَكْثَرَ»[۳۴]

«همانا ، هنگامی که صاحب این امر ظهور کند، از جانب مردم با همان چیزی رو به رو می­شود که رسول خدا رو به ­رو شد، بلکه ناملایماتی که او می ­بیند بیش­ تر است.

و همان ­طور که دشمنان پیامبر صلی­ الله علیه و آله با قرآن، مشکل داشتند و امیرالمؤمنین علیه ­السلام از ناحیه یاران نامسلمان سختی می­ دیدند، ایشان عج ­الله فرجه الشریف نیز با این گونه مصائب روبرو می ­گردند.

و به ­همین خاطر است که فرموده ­اند:

«لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا يَصْنَعُ الْقَائِمُ إِذَا خَرَجَ لَأَحَبَّ أَكْثَرُهُمْ‏ أَلَّا يَرَوْهُ‏ مِمَّا يَقْتُلُ مِنَ النَّاسِ أَمَا إِنَّهُ لَا يَبْدَأُ إِلَّا بِقُرَيْشٍ فَلَا يَأْخُذُ مِنْهَا إِلَّا السَّيْفَ وَ لَا يُعْطِيهَا إِلَّا السَّيْفَ حَتَّى يَقُولَ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ لَيْسَ هَذَا مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لَوْ كَانَ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ لَرَحِمَ»[۳۵]

«اگر مردم بدانند که مهدي علیه ­السلام به هنگام خروجش چه مي کند، اکثرشان دوست بدارند که او را نبينند؛ از کشتاري که از مردم مي کند؛ همانا آغازش از قريش خواهد بود. اخذ و عطاي او شمشير باشد تا آن­ جا که بسياري از مردم گويند: اين از آل ­محمد علیهم ­السلام نيست، اگر از آنان مي­ بود رحم مي ­کرد»

و در روایتی دیگر از امام صادق علیه ­السلام و نیز امام کاظم علیه­ السلام آمده است:

«يَقْتُلُ‏ الشَّيْخَ‏ الزَّانِيَ‏ وَ يَقْتُلُ مَانِعَ الزَّكَاةِ»[۳۶]

«[مهدی (عج)] شخص زانی و مانع زکات را به قتل می­ رساند»

شاید دلیل این­ که حضرت حجت علیه ­السلام به وسیله شمشیر با مفسدان برخورد می ­کند این­ باشد که دعوت به مسیر حق از زمان حضرت آدم علیه­ السلام از طریق خواهش و موعظه بوده است مگر در برخی موارد؛ لذا با توجه به اتمام حجت، راهی برای بازداشتن کسانی که در مسیر تحقق احکام الهی مانع می ­شوند نمی ­ماند مگر توسل به زور.

[۱]. كمال الدين و تمام النعمة، ج‏۲، ص۵۲۶

[۲]. سنن ابن ماجه، حدیث ۴۰۶۷

[۳]. كمال الدين و تمام النعمة، ج۲، ص۶۵۰

[۴]. الكافي، ج‏۸، ص۳۰۶

[۵]. امالی (للطوسی)، النص، ص۴۸۵

[۶]. بحار الأنوار، ج‏۳۶، ص۳۳۵

[۷]. الأمالي للشجري، ج۲، ص۲۷۱

[۸]. جامع الأخبار(للشعيري)، ص۱۰۶

[۹]. کمال الدین و تمام النعمه، ج‏۱، ص۳۳۱

[۱۰]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۹۱

[۱۱]. بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏۵۳، ص۱۸۰

[۱۲]. حج/۴۱

[۱۳]. صحيفة الإمام الرضا عليه السلام، ص۸۸

[۱۴]. وسائل الشيعة، ج‏۱۹، ص۶۳

[۱۵]. معجم احادیث الامام مهدی، ج۱، ص۲۲۱

[۱۶]. الغيبة للنعماني، ص۲۳۳

[۱۷]. مهدی موعود، ج۱، ص۲۷۶

[۱۸]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۵۳

[۱۹]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۲۸

[۲۰]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۳۹

[۲۱]. بحار الأنوار، ج‏۶۵، ص۲۳۱

[۲۲]. روضه الواعظین، ج۲، ص۲۶۵

[۲۳]. معجم احادیث الامام مهدی، ج۱، ص۲۴۶

[۲۴]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۱۷

[۲۵]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۱۹

[۲۶]. همان، ص۳۳۹

[۲۷]. همان، ص۳۹۰

[۲۸]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۴۵

[۲۹]. معجم احادیث الامام مهدی(عج)، ج۱، ص۲۲۷

[۳۰]. بحار الأنوار، ج‏۲۸، ص ۱۸

[۳۱]. الغيبة (للطوسي)، النص، ص۴۷۵

[۳۲]. الوافي، ج‏۲، ص۴۶۵

[۳۳]. اختصاص(شیخ مفید)، النص، ص۲۴

[۳۴]. الغيبة للنعماني، النص، ص۲۹۷

[۳۵]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص: ۳۵۴

[۳۶]. بحار الأنوار، ج‏۵۲، ص۳۰۹

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *